Bir çocuğun normal gelişimini ve öğrenmesini etkileyebilecek gelişimsel bir gecikmesi, engelliliği veya sağlık sorunu olan veya risk altındaki bebeklere, küçük çocuklara ve ailelerine hizmet ve destek sağlama sürecidir. Erken müdahalenin amacı, beş gelişim alanında küçük çocukların belirlenen ihtiyaçlarını karşılayarak engellilik veya gecikmenin etkilerini azaltmaktır. Gelişim alanları;
1. Bilişsel gelişim
2. İletişim gelişimi
3. Görme ve işitme dahil fiziksel gelişim
4. Sosyal veya duygusal gelişim
5. Uyum gelişimi
Bir çocuğun gelişimsel ihtiyaçları, erken teşhis edildiğinde ve hizmetler başlatıldığında en iyi sonuçlar elde edilebilir (Guralnick, 2011; Parlakian, 2018). Konuşma terapistleri de bu gelişim alanlarında birincil yönlendirme kaynağıdırlar. Yönlendirme ebeveynler/bakıcılar, aile üyeleri, doktorlar, çocuk bakıcıları veya çocuğun gelişimiyle ilgilenen herhangi biri tarafından da yapılabilir.
Erken Müdahaleden Etkilenen Popülasyon
Erken müdahale hizmetleri, gelişimsel gecikmeye yol açma olasılığı yüksek bir engellilik veya teşhis edilmiş bir rahatsızlığı olan bebekleri ve küçük çocukları kapsar. Bunlara, edinilmiş rahatsızlıkları (örneğin, travmatik veya diğer edinilmiş beyin yaralanmaları, hastalıklar veya ameliyat sonrası komplikasyonlar, işitme kaybı) ve nörogelişimsel rahatsızlıkları (örneğin, otizm spektrum bozukluğu, genetik sendromlar, serebral palsi, Down sendromu vb) olanlar da dahildir.
Erken Müdahale Programının Kapsamı
Erken müdahale programının belirli kriterleri sağlaması gerekmektedir. Bunlar;
- Çocuğun güçlü yönleri, ihtiyaçları ve mevcut işlevsellik düzeyini belirlemek
- Ailenin endişeleri ve önceliklerini tespit etmek
- Çocuğun ve ailenin alacağı hizmetleri planlamak
- Hizmetlerin sunulma sıklığı, yoğunluğu ve müdahale yöntemlerini belirlemek
- Ailenin beklediği sonuçlar, sonuçlara ulaşmak için gereken zaman ve sonuç değerlendirmeleri
- Geçiş planı belirlenmesidir.